Gerard ReveEigenlijk geloof ik niets, en twijfel ik aan alles, zelfs aan U’, schreef Gerard Reve in 1966 in zijn gedicht ‘Dagsluiting’. Deze beginregel raakte destijds een gevoelige snaar. Niet door de zoektocht naar de ‘U’, maar door de moed om in alle eerlijkheid permanente twijfel te bekennen. Dat vond ik – we spreken over de jaren zeventig van de vorige eeuw – zeer opmerkelijk. Gerard Reve was voor mij iemand die tot de ‘ouderen’ behoorde. Maar anders dan de ouderen die ik kende, probeerde hij zich in de sterk veranderende wereld niet staande te houden door krampachtig de schijnzekerheid van het eigen gelijk te koesteren. De ouderen in mijn omgeving – grootouders, leraren, autoriteiten, experts – twijfelden nooit. Ze wisten het: hoe de vlag er bij stond, wat er moest gebeuren en hoe het verder moest. Alleen: ze redeneerden vanuit een referentiekader dat was gevormd door maatschappelijke verhoudingen die hun uiterste houdbaarheidsdatum naderden. En spraken een taal waarin veel jongeren zich niet herkenden. De veranderingen die in de ‘wilde jaren zestig’ in gang waren gezet, bleken onomkeerbaar en alles wat lang vast en zeker had geleken, begon te schuiven. verder lezen »

images 1In het programma Tegenlicht van de VPRO stelde Jan Rotmans, hoogleraar Transitiemanagement van de Rotterdamse Erasmus Universiteit onlangs, dat we niet in een tijdperk van verandering leven, maar in de verandering van een tijdperk. Gelet op de impact van internet en snelle technologische vernieuwingen, lijkt dat een rake observatie. De verhoudingen in de wereld veranderen in hoog tempo en ik kan me niet voorstellen dat de verschijningsvorm van verenigingen daardoor niet geraakt zal worden. Recente ontwikkelingen in manieren van verenigen laten zien dat de aanpassing aan veranderende omstandigheden al zijn beslag krijgt. verder lezen »

548497_617254494970487_395394592_n

I don’t have an office. I don’t have a desk.” Jack Dorsey, de CEO van Twitter en de man achter Square, gelooft niet in traditionele kantoren, vertelt hij in een 60 minutes interview van CBS.

Hebben we tegenwoordig nog een kantoor nodig? Vragen als deze gingen door mijn hoofd, toen ik dinsdag 9 april naar het VM-voorjaarscongres in Madurodam reed om daar de presentatie van Sarah Sladek bij te wonen. Bij aankomst had het net – voor het eerst in langere tijd – geregend. Het rook naar frisheid, voorjaar en nieuwe mogelijkheden. Een passende achtergrond voor de behandeling van het thema van die middag: de toekomst van de ledenvereniging. Ik wilde de gelegenheid benutten om Sarah de vraag te stellen waar ik na het lezen van haar boek (‘The End of Membership As We Know It’) mee was blijven zitten. Want als – zoals zij stelt – ‘change or die’ voor ledenverenigingen het devies is, heeft dat devies dan alleen betrekking op het ledenmodel? Of moeten we erkennen dat de wereld zo snel en zo fundamenteel verandert, dat we op dit moment met geen mogelijkheid kunnen zeggen hoe de ledenvereniging er anno 2020 uit zal zien? verder lezen »

Tijdens het bijwonen van de Masterclass Klantgericht Retailen, viel me op dat de uitdagingen waar besturen van ledenverenigingen en retailers voor staan, overeen komen: beide zien zich geconfronteerd met een veranderende wereld, waarin alles wat ooit vanzelfsprekend was zijn vaste waarde lijkt te verliezen, beide streven naar een – liefst zo lang mogelijke – relatie met mensen uit hun doelgroep, beide merken dat het steeds moeilijker wordt om die relatie aan te gaan en te bestendigen en beide weten dat aanpassing en verandering noodzakelijk zijn om te overleven. verder lezen »

masterclass cutHet gebeurt wel eens dat er zich een lichte opwinding van mij meester maakt als er een snaar geraakt wordt. Meestal is dat in privé omstandigheden. Soms ook omdat ik iets zie, hoor, of lees wat met onze biotoop – de wereld van verenigingen, branche- en beroepsorganisaties – in verband gebracht kan worden. Vorige week nog. Door een gelukkige samenloop van omstandigheden bevond ik mij in de middag van donderdag 7 maart 2013 in de theaterzaal van de Openbare Bibliotheek Amsterdam, om daar een ‘Masterclass Klantgericht Retailen’ bij te wonen. Niet dat ik verstand van retail heb (in het geheel niet), maar omdat – zo omschreef mijn gastheer de uitnodiging – wij in ons werk “toch ook nogal gepreoccupeerd waren met de rol van mensen in organisaties?” Dat kon ik niet ontkennen. Welnu, zo vertelde hij, deze masterclass zou zich juist daar op focussen: op de rol van ‘de mens’ in de retail. En het kon, zo liet hij doorschemeren, ook voor mij een interessante bijeenkomst worden. verder lezen »